Take Me Home راهی برای افزایش ایمنی راهپیمایی های فضایی

تصور از دست دادن کنترل و رها شدن در فضا در هنگام راهپیمایی فضایی برای هر فضانوردی وحشتناک است. اما در صورتیکه دکمه‌ای برای هدایت به سمت سفینه وجود داشته باشد این وضعیت می‌تواند تا حدودی قابل کنترل باشد. در این نوشتار از مجله‌ی فناوری‌های توان‌افزا و پوشیدنی به مرور راه حل احتمالی این موضوع می‌بردازیم.

راهپیمایی فضایی با Take Me Home ایمن‌تر خواهد بود.

Take Me Home چیست؟

این فناوری در حال توسعه،‌ Take Me Home نام دارد و ترکیبی از سخت افزار و نرم افزار است که در هنگام وضعیت اضطراری کمک به سزایی خواهد بود. شرکت مهندسی Draper با سابقه‌ی طولانی در زمینه‌ی وسایل فضایی با بودجه‌ی ناسا در حال توسعه‌ی این ابزار است.

در حال حاضر فضانوردان ایستگاه فضایی بین‌المللی یا ISS، از تمهیدات زیادی در هنگام راهپیمایی فضایی سود می‌برند. به عنوان نمونه، هر فضانورد خارج از سفینه با کابلی به ایستگاه متصل است. اما در صورت وقوع حادثه‌ی نامحتمل جدایی از سفینه، هر فضانورد یک جت پک به نام SAFER می‌پوشد که فرد را به سمت ایستگاه هدایت می‌کند. SAFER به شتاب‌دهنده‌های کوچکی مجهز است که با خارج کردن گاز فضا نورد را در جهت دلخواه شتاب می‌دهد. با این وجود فضانورد برای هدایت لباس خود باید از جعبه‌ای که به لباس وصل شده استفاده کنند. این کار در صورتی که فضا نورد در وضعیت اضطراری از مسیر منحرف شود دشوار خواهد بود. تبحر در استفاده از این دستگاه نیازمند ساعت‌های طولانی آموزش با واقعیت مجازی است.

راهپیمایی فضایی با Take Me Home ایمن‌تر خواهد بود.

پیشگیری از حوادث تلخ به کمک Take Me Home

دکمه‌ی Take Me Home روی لباس فضانوردان می‌تواند جایگزین SAFER شود. این دستگاه می‌تواند با ایستگاه فضایی در ارتباط باشد و در صورتیکه فضانوردان داخل ایستگاه از خطری که همکارشان را تهدید می‌کند اطمینان یابند، می‌توانند ماشین را فعال کنند. این ویژگی زمانیکه دستگاه ارتباطی فضانور با ایستگاه فضایی قطع شود، و یا تجهیزات لباس فضانورد به درستی کار نکنند، مفید خواهد بود. چنین حادثه‌ای در سال ۲۰۱۳ با پر شدن کلاه فضانورد ایتالیایی از آب رخ داده است.

نخستین چالش ساخت Take Me Home

توسعه‌ی سامانه‌ای خودکار برای این منظور ساده نیست. پیچیده‌ترین چالش در این زمنیه طراحی یک سامانه برای جهت‌یابی است که در حال حاضر موجود نمی باشد. با توجه به اینکه تشخیص دقیق مکان فرد در فضا دشوار است، حل این مساله کمی دشوار است. Draper عنوان کرد که سامانه‌ی در حال توسعه با عکس‌برداری از محیط و تشخیص مکان‌های مهم پیرامون فضانورد و با استفاده از واحدی که مسیر حرکت را اندازه‌گیری می‌کند این کار را انجام می‌دهد. این سامانه همچنین می‌تواند اندازه‌گیری مکان فرد نسبت به ستارگان این مهم را انجام دهد. در مدارهای نزدیک‌تر به زمین، می‌توان از امواج GPS ماهواره‌ها نیز بهره برد.

افزایش ایمنی راهپمایی فضایی با Take Me Home ممکن است.

دومین چالش ساخت Take Me Home

افزون بر سامانه‌ی تشخیص مکان، سامانه‌ی Take Me Home نیاز به سازوکاری برای تعیین مسیر نیز دارد. سامانه‌ای که بتواند فضانورد را به سمت سفینه هدایت کند. به طور حتم فضانوردی که در موقعیت اضطراری است، تمایل دارد هرچه سریع‌تر به ورودی سفینه بازگردد. Draper در حال نوشتن الگوریتمی برای محاسبه بهترین مسیر ممکن برای بازگشت به سفینه، بدون برخورد با موردی خطرناک، است. این سامانه می‌تواند از پیشران‌های SAFER نیز برای قرار دادن فضانورد در مسیر درست استفاده کند.

DRAPER سامانه‌ی خود را به شکل رسمی به ثبت رسانده است. این شرکت نحوه‌ی عملکرد سامانه را به صورت عملی نمایش داده است. ساخت سامانه‌ای کارآمد در حال حاضر مشروط به دریافت پشتیبانی کافی از ناسا است. به عبارت دیگر علاقه‌مندی ناسا به عنوان خریدار این محصول، تنها عامل پیشبرنده‌ی این طرح است.

DRAPER ادعا می‌کند که سامانه‌ی پیشنهاد شده کاربردهایی فراتر از فضا خواهد داشت. سامانه‌ی بازگشت برای ورزشکاران اسکی آبی، که نیازمند بازگشت به خشکی هستند کاربرد خواهد داشت. صورت دیگری از این برنامه می‌تواند برای آتش‌نشانانی که نیازمند یافتن مسیری برای خروج از ساختمان‌های در حال سوختن هستند سودمند باشد.


بیشتر بخوانیم:

چکمه های MIT مانع لیز خوردن فضانوردان می شود

استفاده از چاپ سه بعدی برای تولید پارچه‌های فضایی


منبع: theverge

«استفاده و بازنشر مطالب تنها با ذکر لینک منبع و نام (مجله فناوری‌های توان‌افزا و پوشیدنی) مجاز است»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ExosNews on Telegram

ما را در تلگرام دنبال کنید!

مجله فناوریهای توان افزا و پوشیدنی

عضویت در کانال تلگرام
بستن